ЗНАЕ ЛИ НЕКОЈ ШТО СИМБОЛИЗИРА ЦРВЕНАТА РОЗА

Па така, за промена во ова брзо и лудо време на промени, добро е да се вратиме на содржината и суштината не само на осми март, туку и на празнувањето на останатие празници, бидејќи празникот без содржина и суштина на празнување, а само со форма го нема своето вистинско првобитно значење.

Живееме во времето кога создавачите на новиот светски поредок групацијата билдерберг ( читај Клинтонови, Олбрајт, Буш, Обама) Дипстејтот и Циа се решија да создават нови светски ред, арно ама за да им започне новиот светски поредок, прво што решија да направат  е да пребришат сето она што е старо, евидентно е дека тоа се случува со смислата и целта на празниците. Денска во голема смисла Христијанските празници  прерасна само во формално празнување  без содржина и суштина. Во такво празнување прерасна и празникот осми март посветен како празник на жената.

Кога сме кај осми март јас мора да ве прашам! дали некој знае што означува црвената роза? знат ли денешниве дегенерисани човеци што симболизира црвената роза? таа си има свое значење како и секој симбол. Прашувам, бидејќи колку што можам да видам осми март од празник  во чест на жената се претвори во вистинска харанга. Гледам на денешниве жени им се дават скапи поклони, патувања, се носат на вечери и игранки од страна на своите сопрузи, газди или шефови, а после сето тоа се по старо, продолжува малтертирањето, угнетување од страна на сопругот или газдат, цела година прават невиден малтертирања  и угнетувања на жената , ама само еден ден и посветуват во година со некое частење во кафана, патување, а од утре повторно старата песна.

И на ова никој не реагира, ниту поединици, ниту пак некоја институција. За ваквите работи ја нема да се јави експертката за човекови права Уранија Пировска од Хелсиншкиот комитет за човековите права, за неа побитни се работите како што се абортусот, правата на хомосексуалците и трансџендерите, да клевети дека Господ и, е најголем непријател на жената, женава знае ли да прави разлика помеѓу господ и црква? сите добро знаеме дека жената во минатото била угнетувана од страна на црквата како институција, а не лично од Господ. Искрено додека го пишшувам текстов се потсетувам на интервјуто на Медлин Олбрајт за весникот Гардијан од 2006 година, кога новинарот ја прашува дамава дали се исплатеше инвазијата на Буш на Ирак, во која се имаше жртви околу пет илјади жени и деца? Олбрајт ладнокрвно на прашањето му одговори вредеше! Што се тоа! тоа не се ништо! освен обични смртници. Секако, за Олбрајт како жена не се ништо важно битни од нафтата и парите. Ја памтитме од времето на преседателската кампања на Хилари Клинтоно кога им порача на американските жени дека оние жени кои нема да гласат за Хилари нема да ги смета за жени. Ту бре! нели Америка е демократска држава на слободи и права, ама по се изгледа дека не било така. И додека Американската држава во последниве триесетина години  се расфрла со бомби низ светов, бомбите ако некој не знае, ќе потсетам дека убиват жени и деца, не видов и не чув некои од американските видни личности да протестира или да се буни затоа што нивната држава со години секаде по светот убива жени и деца. Очигледно жените од Сирија,Ирак, Иран, Авганистан, Либија, Египет  И.Т.Н. не се на исто рамниште со американските жени. Ги нема ниту ликови како Мерил Стрип и Мадона, нешто глас да кренат,  ама редовно се јавуват да протестират  за правата на кучињата, мачињата, ЛГБТ заедницата и слично, ами за тоа што нивната  држава фрла бомби по планетава земја и убиват жени и деца, глас неможеш да им чуеш.Гледате до кад сме дојдени во ситуација сме дека некој е стока, а некој човек. Се уште не можам да поверувам дека денес се повеќе битни правата на кучето и мачето, односно на животните  од колку правата на луѓето. Доказ за тоа ви е македонскиов случај, каде на еден народ му се оспорува правото да го изрази своето право на самоопределување, онака како што внатре се чуствува како Македонец. Дури и мачката и кучето имат право да бидат она што се, ама тоа право за Македонецот не важи, тој мора да се преименув.

Кога сме кај животните земете ја за пример Свињата  како животно, кога на ова животно ќе му се стави ножот под вратот ова животно почнува да вика на целиот глас, како и останатите свињи кои се наоѓат околу неа. Знае ли некој зошто е тоа така? тоа е доказ дека и свињата знае што е опасност за неа, одма ја приметува и се спротиставува. Тоа е крунски показател за добро ментално здравје на свињата, тоа значи дека газдат добро ја одгледувал додека ја чувал. Спротивно кога свињата не би викала и не би се спротиставувала тогаш би значело дека има нарушено ментално здравје и дека со неа нешто не во ред!  Само човекот кога го ништат не сме да се спротиставува. Човеците од Америка несакат да се солидаризират како и останатите свињи со она свиња која во кланица ја колат. Со исклучок на Мајкал Мурт и Ноам Чомски кои имат храброст нешто јавно да кажат, да напишат да се спротистават и да ја искритикуват политиката на нивнта држава.

Сега да се вратиме на црвената роза. Црвената боја се толкува како боја на оганот, на крвта која означува живот, исто како и жената која во себе го носи животот, родот, поколението. Црвената боја симболизира енергија, силата, моќта, одлучноста, страста, копнежот и љубовта. Црвената боја е емотивна боја. Токму ова боја заедно со црвената роза, според Роза Луксембург би требало да го преставува симболот на жената. Затоа и од воспоставувањето на осми март како како празник на жената црвената роза е таа која и се поклонува на жената. Преку неа и се признава улогата која и е дадена на жената, а тоа е да дарува живот, преку неа се продолжува човечкиот род. Поклонувањето на црвената роза треба да означува признавање на силата, храброста, моќта, одлучноста, но и љубовта која жената ја носи во себе. Постои една народна поговорка која вели: „ Раката која го лула креветчето на детето е раката која управува со светот.“

Па така, за промена во ова брзо и лудо време на промени, добро е да се вратиме на содржината и суштината не само на осми март, туку и на празнувањето на останатие празници, бидејќи празникот без содржина и суштина на празнување, а само со форма го нема своето вистинско првобитно значење.

Мишко Македонски Ливрински, Скопје, Македонија.

објава March 07, 2019